ESG-data voor bitcoin

Deze pagina biedt duurzaamheidsindicatoren voor bitcoin, waaronder gegevens over het geschatte energieverbruik, het aandeel hernieuwbare energie, de energie-intensiteit en de broeikasgasemissies van het netwerk.

Het bitcoinconsensusmechanisme: Proof of Work (PoW)

Bitcoin maakt gebruik van het Proof of Work (PoW)-consensusmechanisme om transacties te valideren en het netwerk te beveiligen. Binnen dit systeem concurreren miners met elkaar om complexe cryptografische berekeningen op te lossen. Dit proces vereist gespecialiseerde hardware en energieverbruik.

De eerste miner die een geldige oplossing vindt, voegt een nieuw blok met transacties toe aan de blockchain. Hiervoor ontvangt de miner een beloning in de vorm van nieuw gecreëerde bitcoin (de block subsidy) en transactiekosten die door gebruikers zijn betaald.

Daarnaast controleren nodes (apparaten waarop bitcoinsoftware draait) zelfstandig de geldigheid van transacties en blokken. Nodes volgen daarbij de blockchain met de meeste opgebouwde Proof of Work. Hierdoor ontstaat één gedeelde en consistente versie van de blockchain. Dit mechanisme helpt double-spending te voorkomen en draagt bij aan de beveiliging van het netwerk.

Incentive-mechanismen en toepasselijke kosten

De incentive-structuur van bitcoin is ontworpen om miners te stimuleren transacties te verwerken en het netwerk te beveiligen. Miners ontvangen hiervoor een combinatie van de block subsidy en transactiekosten die gebruikers betalen om transacties op het netwerk te laten verwerken.

De block subsidy neemt periodiek af door de zogeheten halving, die ongeveer elke vier jaar plaatsvindt. Hierdoor vermindert het aantal nieuwe bitcoins dat in omloop wordt gebracht. Naarmate de block subsidy verder afneemt, zullen transactiekosten naar verwachting een belangrijkere rol spelen binnen het incentive-model van bitcoin.

Gebruikers kunnen zelf bepalen welke transactiekosten zij betalen. Tijdens periodes van verhoogde netwerkactiviteit worden transacties met hogere kosten doorgaans sneller verwerkt door miners. Dit marktmechanisme draagt bij aan een efficiënte verdeling van de beschikbare blokruimte en ondersteunt de beveiliging en continuïteit van het netwerk op lange termijn.

Energieverbruiksbronnen en methodologieën

Het energieverbruik van deze cryptoactiva wordt berekend aan de hand van meerdere componenten. Voor de berekening van het energieverbruik wordt gebruikgemaakt van een zogenoemde ‘top-down’-benadering, waarbij wordt uitgegaan van een economische analyse van miners. Miners zijn personen of apparaten die actief deelnemen aan het Proof of Work-consensusmechanisme. Miners worden beschouwd als de belangrijkste factor in het energieverbruik van het netwerk.

Hardware wordt vooraf geselecteerd op basis van het hash-algoritme van het consensusmechanisme: SHA-256. Op basis van de opbrengsten- en kostenstructuur van miningactiviteiten wordt een actuele rendabiliteitsdrempel vastgesteld. Alleen hardware boven deze rendabiliteitsdrempel wordt meegenomen in de berekening van het netwerk.

Het energieverbruik van het netwerk wordt bepaald door rekening te houden met de verdeling van hardware, de efficiëntie van de gebruikte hardware en on-chaingegevens met betrekking tot de inkomstenmogelijkheden van miners. Wanneer sprake is van significant gebruik van merge mining, wordt hiermee rekening gehouden.

Bij de berekening van het energieverbruik wordt, indien beschikbaar, gebruikgemaakt van de Functionally Fungible Group Digital Token Identifier (FFG DTI) om alle relevante implementaties van de cryptoactiva binnen scope te identificeren. Deze mappings worden regelmatig bijgewerkt op basis van gegevens van de Digital Token Identifier Foundation.

De informatie over de gebruikte hardware en het aantal deelnemers binnen het netwerk is gebaseerd op aannames die op basis van empirische gegevens zo goed mogelijk worden geverifieerd. In het algemeen wordt ervan uitgegaan dat deelnemers zich grotendeels economisch rationeel gedragen. Vanuit het voorzorgsbeginsel worden bij onzekerheid conservatieve aannames gehanteerd, waardoor hogere schattingen van mogelijke negatieve effecten kunnen ontstaan.

Om het energieverbruik van een token te bepalen, wordt eerst het energieverbruik van de relevante netwerken berekend, waaronder waar van toepassing het Lightning Network. Vervolgens wordt een deel van het energieverbruik van het netwerk toegerekend aan het token, gebaseerd op de activiteit van de cryptoactiva binnen het netwerk.

Belangrijkste energiebronnen en methodologieën

Om het aandeel hernieuwbare energie te bepalen, worden de locaties van nodes vastgesteld met behulp van openbaar beschikbare informatiebronnen, open-source crawlers en intern ontwikkelde crawlers. Wanneer geen betrouwbare informatie beschikbaar is over de geografische spreiding van nodes, wordt gebruikgemaakt van referentienetwerken met vergelijkbare incentive-structuren en consensusmechanismen.

Deze geografische informatie wordt gecombineerd met openbaar beschikbare gegevens van Our World in Data. De energie-intensiteit wordt berekend als de marginale energiekosten van één extra transactie.

Bron: Ember (2025); Energy Institute – Statistical Review of World Energy (2024), met uitgebreide verwerking door Our World in Data. “Share of electricity generated by renewables – Ember and Energy Institute”. Ember, “Yearly Electricity Data Europe”; Ember, “Yearly Electricity Data”; Energy Institute, “Statistical Review of World Energy”. Geraadpleegd via: Our World in Data.

Belangrijkste bronnen van broeikasgassen en methodologieën

Om de uitstoot van broeikasgassen (GHG-emissies) te bepalen, worden de locaties van nodes vastgesteld met behulp van openbaar beschikbare informatiebronnen, open-source crawlers en intern ontwikkelde crawlers. Wanneer geen betrouwbare informatie beschikbaar is over de geografische spreiding van nodes, wordt gebruikgemaakt van referentienetwerken met vergelijkbare incentive-structuren en consensusmechanismen.

Deze geografische informatie wordt gecombineerd met openbaar beschikbare gegevens van Our World in Data. De emissie-intensiteit wordt berekend als de marginale uitstoot van één extra transactie.

Bron: Ember (2025); Energy Institute – Statistical Review of World Energy (2024), met uitgebreide verwerking door Our World in Data. “Carbon intensity of electricity generation – Ember and Energy Institute”. Ember, “Yearly Electricity Data Europe”; Ember, “Yearly Electricity Data”; Energy Institute, “Statistical Review of World Energy”. Geraadpleegd via: Our World in Data.

Gelicenseerd onder CC BY 4.0.